แอบดูจนเป็นเรื่อง ผมชื่อบอยครับ เป็นคนทางภาคอีสานก็อย่างว่าครับขึ้นชื่ออีสานมันก็ต้องแห้งแล้งเป็นเรื่องธรรมดา ผู้คนหนีออกจากถิ่นกำเนิดไปตายเอาดาบหน้าผมก็เป็นอีกคนครับที่หนีออกจากบ้านเกิดออกมาเพื่อปากท้องของตัวเองและครอบครัว ผมย้ายออกมาจากถิ่นมาตั้งหลักที่นนทบุรี มาเช่าบ้านอยู่กับพี่ชายก็เลยยึดอาชีพขายของตามตลาดนัดต่างๆ มันก็เป็นอาชีพที่พอจะเลี้ยงตัวรอดบ้านที่ผมมาเช่าอยู่นั้นมันเป็นบ้านเล็กๆ ติดๆ กันเรียกว่าเอื้อมมือก็ถึงกันแล้ว เรื่องของเรื่องมันก็อยู่ตรงนี้แหละครับบ้านที่ผมเช่าอยู่มันอยู่ติดกับบ้านที่แม่ม่ายมาเช่าอยู่ก่อนหน้านี้แล้วเธอไม่มีลูก ผัวตายมาหลายปีแล้วก็ไม่ยอมแต่งงานใหม่เธอมีอาชีพค้าขายเหมือนกันกับผม เธอชื่อเล็ก พี่เล็กคนนี้เป็นคนสวยมากครับรูปร่างก็ดี ผิวขาว เต้านมใหญ่ บั้นท้ายกลมกลึงเหมือนกับสาวๆแต่ที่ผมประทับใจพี่เล็กคนนี้มากเป็นพิเศษก็ตรงที่พี่เล็กมักชอบที่จะใส่เสื้อยืดที่พอดีกับตัวเสมอผมเห็นทีไรกลัวว่าเสื้อมันจะขาดเหลือเกินครับ ก็จะอะไรล่ะครับก็เต้านมคู่งามคู่นั้นสิครับ พี่เล็กใส่ทีไรผมมักแอบมองเสมอเนินสวาทที่มันติดอยู่ที่หว่างขาพี่เล็กมันก็ไม่เล็กเหมือนชื่อเลยครับมันเหมือนเอาอะไรสักอย่างที่มันเป็นก้อนไปใส่ที่ตรงนั้นมันโหนกมันนูนอวบเด่นเป็นสง่า มันน่าแปลกมากครับคนอื่นที่เขาใส่กันมันจะใส่เสื้อที่ตัวใหญ่ปิดเอาไว้ตรงที่หว่างขาแต่พี่เล็กแกไม่อย่างนั้นครับ ไม่เคยเอาเสื้อมาปิดเลยครับมักจะปล่อยหราอวดสายตาเพศตรงข้ามเสมอ ยิ่งเป็นเพศเดียวกันไม่ต้องพูดถึงเลยค้อนตากลับแล้วกลับอีก คงจะไม่มี เหมือนพี่เล็กเลยอิจฉากันทั้งซอยแต่พี่เล็กแกก็ไม่สนใจใครทั้งนั้น คงคิดว่ามีของดีเอาไว้ต้องอวดส่วนผมก็คอยแอบมอง อย่างเดียวเท่านั้นเคยคิดเอาไว้อยู่เหมือนกันครับว่าถ้ามีโอกาสต้องขอดูของจริงให้เป็นบุญตาสักครั้งครับยิ่งบ้านติดกันอย่างนี้ต้องหาทางแอบดูให้ได้ ผมเกือบลืมบอกไปครับว่าพี่เล็กแกไม่ได้อยู่คนเดียวเท่านั้น พี่เล็กแกมีหมาตัวโปรดอยู่ตัวหนึ่งครับ พี่เล็กแกรักตัวนี้มากเลย พี่เล็กแกคงเหงาก็คงเป็นเรื่องธรรมดาที่ต้องเลี้ยงเอาไว้เป็นเพื่อนกัน———————–และ แล้ววันที่ฟ้าประทานก็มาถึง มันเป็นแบบที่ผมเองก็ไม่รู้ตัวเลยครับวันนั้นผมรู้สึกไม่สบายเลยต้องหยุดขายของ ให้พี่ออกขายคนเดียวกว่าที่พี่ผมจะกลับมาก็เกือบสี่ทุ่มกว่าผมกินยาแล้วก็นอนหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ผมมารู้สึกตัวอีกทีก็เกือบสองทุ่มเข้าไปแล้ว ตื่นมามันก็ค่อยหายไม่สบายหน่อยลุกขึ้นจะเดินไปเปิดไฟ แต่แล้วผมก็ต้องชะงักมือเอาไว้เมื่อผมได้ยินเสียงครวญครางของหมาที่พี่เล็กเลี้ยงเอาไว้ด้วยความสงสัยผมเปิดหน้าต่างออก แล้วผมก็ต้องยืนตัวแข็งทื่อ เลยครับหน้าต่างที่บ้านของพี่เล็กที่เปิดแง้มอยู่มันทำให้ผมพอที่จะมองเห็นภาพที่ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้เห็นพี่เล็กนุ่งผ้าถุงกระโจมอกนั่งอยู่โดยมีหมาที่พี่เล็กเลี้ยงเอาไว้นอนหงายตรงนั้นผมเห็นมือข้างหนึ่งของพี่เล็กขยับไปขยับมาผมมองไม่เห็นเพราะขอบหน้าต่างมันบังอยู่ ผมรีบเอาเก้าอี้มาตั้งแล้วปีนขึ้นมองผมแทบไม่ชื่อสายตาตัวเองเลยครับพี่เล็กจับไอ้หนูของหมารูดกระทอกไปมาจนมันโผล่ออกมาสีแดงยาวเกือบคืบบางครั้งก็ก้มหน้าลงไปจูบที่ปากหมา มือก็รูดกระทอกไปมาอย่างต่อเนื่องแล้วพี่เล็กก็ลุกขึ้นดึงผ้าถุงออก ก้าวขาขึ้นคร่อมหมาแล้วค่อยๆหย่อนบั้นท้ายลง เอามือจับไอ้หนูของหมามาจ่อที่ร่องเสียวแล้วกดบั้นท้ายลงผมเห็นมันค่อยๆ จมหายลงในร่องเสียว แล้วพี่เล็กก็โยกขึ้นโยกลงบางครั้งก็บดส่ายบั้นท้ายวน แล้วพี่เล็กก็เปลี่ยนท่ามาเป็นท่าคลานหมาที่พี่เล็กเลี้ยงไว้มันก็ช่างเป็นหมาที่รู้ใจเหลือเกินโดดขึ้นเอาขาหน้าพาดที่หลังพี่เล็ก แล้วมันก็เด้งบั้นท้ายซอยถี่ยิบทีนี้ทั้งคนทั้งหมาก็ครางแข่งกัน ครู่เดียวเท่านั้นพี่เล็กก็สะดุ้งตัวเกร็งสั่นล้มตัวลงนอนแล้วพี่เล็กก็ลุกขึ้นเดินหายเข้าห้องไป ผมนึกไม่ถึงจริงๆเลยครับว่าพี่เล็กแกจะเล่นเสียว กับหมาที่แกเลี้ยงเอาไว้ผมว่าพี่เล็กแกคงหงี่มาก เพราะ***งจากผัวมานาน***งท่อนทวนมาควานในร่องเสียวแน่ๆตั้งแต่เกิดมาก็ครั้งนี้เป็นครั้ง แรกเลยครับที่เห็นแบบนี้มันไม่ใช่แต่พี่เล็กเท่านั้นครับที่เสียว ผมก็เริ่มเสียวเหมือนกันนึกอิจฉาหมาเหลือเกินครับ มันเกิดมาโชคดีกว่าผมหลายเท่านักมันเกิดมาก็มีคนเลี้ยงไม่ต้องมาทำงาน ไม่ต้องต่อสู้แถมเจ้านายยังให้มันเล่นเสียวอีกตั้งแต่เกิดมาก็ยังไม่เคยที่จะได้ลิ้มชิมรสผู้หญิงเลยครับเมื่อไหร่ฟ้าจะเมตตาปรานี ให้ได้ลิ้มชิมรสพี่เล็กสักที ผมอยากจะรู้จริงๆครับว่าไปอุ่นจากเต้ามันเป็นอย่างไรกัน พี่เล็กเดินหายไปนานแล้วคงจะไม่กลับมาอีกแล้ว ผมลงจากเก้าอี้นั่งคิดวางแผนเอาก็เอาวะเป็นตายร้ายดียังไงก็ช่างมันขออย่างเดียวเท่านั้นขอฟันพี่เล็กสักครั้งทั้งๆที่ตัวเองก็ไม่เคยลองเรื่องผู้หญิงคิดไปคิดมานี่ผมสงสัยเป็นบ้าไปแล้วแน่นอนเลยครับ มันจะเป็นไปได้ยังไงกันไม่มีทางแน่ๆ พอเช้าวันรุ่งขึ้นผมตื่นขึ้นมาแต่เช้าเลยครับผมรู้สึกว่าเช้านี้มันเป็นเช้าที่แปลกยังไงก็บอกไม่ถูกครับรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว ยังไงก็ไม่รู้ครับ “เป็นไงบ้าง หายดีหรือยังล่ะวันนี้ออกขายของไหวหรือเปล่า” “สงสัยไม่ไหว ขอหยุดอีกวันนะ” “เออ..ตามใจอย่าลืมกินยาล่ะ” “แล้ววันนี้ขายที่เดิมหรือเปล่า” “ก็ที่เดิมอ้อ..เกือบลืมเลย พี่เล็กเรียกเอ็งอยู่เมื่อกี๊นี้ เดี๋ยวเอ็งเดินไปหาด้วยล่ะไม่รู้มีเรื่องอะไรเหมือนกัน” พอพี่ผมพูดถึงพี่เล็กเท่านั้น หูผึ่งเลยครับก็พี่เล็กเป็นขวัญใจผมนี่ครับ ผมรีบอาบน้ำแต่งตัวออกไปที่บ้านพี่เล็กไม่รู้ว่าพี่เล็กต้องการอะไร แต่ยังไงก็แล้วแต่เดี๋ยวต้องขอแอบมองดูรูปร่างของ พี่เล็กสักหน่อยก็ยังดี “พี่เล็กมีอะไรเหรอครับ” “อ้าว.. ตื่นนานแล้วเหรอเมื่อกี๊พี่ไปหาเธอที่บ้านเห็นว่ายังหลับอยู่” “ครับพี่ เมื่อคืนกินยาแก้ไข้เลยตื่นสายเลย” “อ้าว.. เมื่อวานไม่ได้ออกขายของหรือไง” “เปล่าครับพี่ไม่ได้ออก” “งั้นเดี๋ยววันนี้พี่ขอแรงหน่อยนะ มาช่วยพี่หน่อย” “อ้อได้ครับพี่ งั้นเดี๋ยวผมมานะครับ กินข้าวก่อน เดี๋ยวเดียวครับพี่”—————–พี่ เล็กพยักหน้า ผมลงมาเดินกลับเข้าบ้านนึกอยู่ในใจว่าวันนี้เป็นโชคดีแล้วที่ได้อยู่ใกล้ชิดพี่เล็ก ต้องขอแอบมองทั้งวันเลย ผมรีบกินข้าวแล้วเดินกลับมาบ้านพี่เล็กพี่เล็กเปลี่ยนชุดเห็นกางเกงยืดรัดรูปเสื้อยืดตัวสั้น ผมรีบแอบมองที่เป้าอย่างเร็ว มันใหญ่เหลือเกินครับ เห็นแล้วเสียววูบทั้งตัวส่วนเสื้อยืดตั้วนั้นมันก็รัดเต้านมออกมาเป็นรูปเป็นร่างเนื้อตัวผมสั่นระริกเลย “อ้าว.. เข้ามาสิ ยืนจ้องพี่อยู่ได้เป็นอะไรหรือเปล่า” “เปล่าครับพี่ ไม่มีอะไรหรอกครับ” ผมตกใจรีบเดินเข้าบ้านเกือบซวยแล้วเรา ดันจ้องแบบลืมตัวพอเข้ามาในบ้านผมก็หยิบไม้กวาดเอามาปัดใยแมงมุม ที่ติดที่ข้างฝาส่วนพี่เล็กหายเข้าไปสักครู่ก็ออกมา เอาไม้กวาดมาช่วยผมหัวจิตหัวใจผมมันเต้นโครมครามเลยครับ ก็พี่เล็กแกมายืนข้างๆผมแล้วเอื้อมมือขึ้นปัดใยแมงมุมที่ติดที่ข้างฝาเต้านมที่ใหญ่จนเสื้อเกือบขาดมันก็เบ่งออกผมเหล่ตามองคิดไปคิดมาผมแกล้งทำเป็นไม้กวาดหล่นแล้วก้มลงเก็บสายตาผมมันก็ตรงกับเป้าพอดี ผมรีบหันไปมอง หัวใจเกือบหยุดเต้นเนินก้อนนั้นมันอยู่ตรงหน้าผมแค่คืบเท่านั้น แล้วพี่เล็กก็ค่อยๆหันตัวมาทางผม ผมก็จ้องอย่างขาดสติ จิตใจจดจ่ออยู่ที่เนินก้อนนั้นอย่างเดียวแล้วพี่เล็กก็ก้าวเดินเข้ามาหนึ่งก้าวผมก็ยังจ้องมองที่เนินโดยที่ผมก็ไม่รู้สึกตัวเลยครับ ทั้งๆที่***งจากจมูกผมแค่นิ้วเดียวเท่านั้นเอง แล้วพี่เล็กก็เด้งเนินใส่หน้าผมเบาๆผมรู้สึกตัวรีบลุกขึ้นยืน พี่เล็กก็รีบเอามือมาจับที่บ่าผมเอาไว้ทั้งสองข้าง”เป็นไง.. ไม่เคยเห็นหรือไง” “ปะ..เปล่าครับพี่ ผะ..ผม..” “ไม่ต้องมาแก้ตัวจ้องตาเป็นมันเลยนะ พี่ให้เธอมาช่วยทำความสะอาด ไม่ได้ใช้เธอมาจ้องของพี่งั้นดีแล้วอยากจ้องดีนัก ลงไปนั่งอย่างเก่า”แล้วพี่เล็กก็เอามือดันที่หัวไหล่ให้ผมนั่งลงอย่างเดิมจิตใจผมตอนนั้นไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลยครับ มันสับสนไปหมดผมนั่งลงหน้าจ่ออยู่ที่เนิน***งเพียงแค่นิ้วเดียว แล้วพี่เล็กก็พูดเบาๆแต่เสียงมันดุเหลือเกินครับ “จูบมัน หอมมันด้วย”พี่เล็กแอ่นเนินมาชนที่จมูกผมเบาๆ ผมคิดว่าเอาวะ มาถึงนี่แล้วนี่หว่าผมสูดกลิ่นเนินสวาทเข้าไปฟอดใหญ่แล้วพี่เล็กก็กดหน้าผมให้แนบที่เนินสวาทอยู่อย่างนั้นตั้งนานผมเลยได้สูดดมกลิ่นเนินที่แปลกๆ กลิ่นมันหอมเย้ายวนใจ เหลือเกินครับแล้วพี่เล็กก็ดึงหน้าผมออกมา”เป็นไง หอมมั้ย อยากเห็นเนื้อในหรือเปล่า” “หอมครับพี่ อยากเห็นด้วยครับ””ดูอย่างเดียวไม่ได้นะ ต้องหอม ต้องดมมันด้วยนะ” “ครับพี่..ก็แล้วแต่พี่ครับ” พี่เล็กก้มตัวลงดึงกางเกงลงแล้วโยนทิ้งไปแล้วยืนตัวตรงจ้องมองมาที่ผม แต่ผมก็มองหน้าพี่เล็กนิดเดียวเท่านั้นเองครับแล้วก็ลงมาต้องที่เนินสวาทอย่างเดียว มันใหญ่ครับ มันใหญ่มากจริงๆ ครับมีหญ้าปกคลุมอยู่เต็มไปหมดเลย มันมีไปถึงสะดือเป็นทางยาวแล้วแผ่ออกไปด้านข้างเกือบถึงขอบเอว เนินสวาทก้อนนั้น มันก็นูนเด่นเป็นก้อนกลีบเนื้อยื่นออกมาสีออกจะคล้ำๆ แล้วพี่เล็กก็เอามือเปิดเนินร่องติ่งเม็ดที่อยู่ด้านบนมันตั้งชี้เด่ต่ำลงมาเป็นประตูปากร่องเสียวออกสีแดงกล่ำ “ดูแล้วอย่าเฉยสิจ๊ะเข้ามาหอมมันด้วย แล้วลองชิมน้ำหวานมันด้วย เร็วสิอย่าช้า”ผมรีบยื่นหน้าเข้าไปสูดกลิ่นมันอีกครั้ง มันเป็นกลิ่นที่แปลกใหม่มากเลยครับกลิ่นมันยั่วยวนเหลือเกินจนไอ้น้องที่อยู่ที่เป้าผมมันตื่นแข็งตัวมากกว่าเดิมจนรู้สึกปวดเพราะมันดิ้นเหลือเกิน ผมลองเอาลิ้นแหย่ลงไปในร่องเสียวแล้วตวัดปลายลิ้นเอาอะไรก็ไม่รู้ที่เยิ้มๆ ออกมาเข้าปากชิมรสชาติจริงอย่างที่พี่เล็กบอกครับ มันหอมมันหวานอะไรอย่างนี้”เห็นติ่งเนื้อที่อยู่ด้านบนหรือเปล่า” “เห็นครับพี่” “นั่นแหละเธอดูดมันเข้าปากสิ แล้วเอาฟันขบมันเบาๆ ลองดูสิ” ผมรีบทำตามที่พี่เล็กบอกผมดูดมันเข้าปากแล้วเอาฟันขบที่ติ่งเนื้อเบาๆพี่เล็กรีบเอามือมาจับที่หัวผมแน่นเลยครับ เสียงร้องครวญครางดังไม่ขาดระยะเด้งส่ายบั้นท้ายดันเนินสวาทใส่หน้าผมอย่างรุนแรง “ซี้ด..อา.. ดีจัง ดูดแรงๆเลย.. อย่างนั้น เอาลิ้นควานในร่องด้วยสิจ๊ะ ซี้ด..รัวลิ้นด้วย อย่างนั้น”แล้วพี่เล็กก็ดึงเนินสวาทออกจากปากผม รีบถอดเสื้อออกเต้าใหญ่คู่งามมันก็ออกมาเด้งไปเด้งมาอยู่ตรงหน้าผมพี่เล็กรีบประคองเต้านั่งคุกเข่าลง แล้วยกเต้าส่งเม็ดปลายมาที่ปากผมผมรีบอ้าปากรับทันที ผมดูดเลยครับดูดอย่างเดียวไม่ต้องรอให้พี่เล็กมาบอกพี่เล็กผวาแอ่นเต้า มือก็เอามาบีบที่เม็ดปลาย อีกข้างมือไม้พี่เล็กก็อยู่ไม่สุขเลยครับ ป่ายไปป่ายมาจนมาหยุดอยู่ที่เป้าผมแล้วรีบปลดตะขอกางเกงออก เอามือล้วงดึงไอ้น้องชายออกมากำเอาไว้ แล้วรูดกระทอก”อูยย..ใหญ่เหลือเกิน..ยาวอีกต่างหาก เดี๋ยวหยุดก่อนสิ” ผมหยุดดูดนมพี่เล็กพี่เล็กเอามือกำที่ไอ้หนูผมแน่น ก้มหน้ามองมันอย่างสนใจไอ้น้องผมมันก็ช่างเหลือร้ายครับ สั่นงึกๆ ไม่ยอมหยุดแล้วพี่เล็กก็รีบก้มหน้าลงอ้าปากอมดูดมันเข้าปาก แล้วเอาลิ้นวนที่ปลายหัวมันผมดิ้นเลยครับ มันเสียวเหลือเกิน แล้วพี่เล็กก็ดึงมันออกมาเอาปลายลิ้นรัวที่ลำตัวจนทั้วไปหมด แล้วก้มลงดูดเม็ดแฝดของผมเข้าปากมันเสียวอย่าบอกใครเลยครับ แล้วพี่เล็กก็สั่งให้ผมนอนลงพี่เล็กโดดขึ้นคร่อมไอ้น้องจับมันมาจ่อที่ปากร่องเสียวแล้วค่อยๆ กดตัวลงมันเสียวที่ปลายหัวน่าดูเลย ผมเลยเด้งเอวอย่างแรงแทงสวนขึ้นไปพี่เล็กผวาเฮือกลงมากอดผมแน่นเนื้อตัวสั่นระริก “ซี้ด..อูย.. สุดทางเลยอย่างนี้พี่ยอมตายเลย” แล้วพี่เล็กก็ยกบั้นท้ายขึ้น แล้วกดกระแทกลงมาเสียงเนื้อกระทบเนื้ออย่างแรง มันเสียวสะท้านไปทั้งตัวเลย พี่เล็กเด้งซอยถี่เสียงหายใจดังพร้อมกับเสียงครวญคราง เสียงมันกระเส่าเย้ายวนอารมณ์พี่เล็กคงเบื่อท่านี้แล้ว ก็ลุกขึ้นเอามือทั้งสองจับที่ขอบหน้าต่างยื่นบั้นท้ายออกแล้วถ่างขาออก เนินสวาทล้นออกมาด้านหลังปากร่องเสียวก็เปิดอ้าเหมือนท้าทายไอ้หนูของผมผมไม่รอช้ารีบเข้าประกบที่ด้านหลังจ่อหัวไอ้น้องตรงปากร่องเสียวแล้วกดกระแทกใส่อย่างแรง มันเข้าทีเดียวมิดเลยทั้งด้ามพี่เล็กสะดุ้งรีบแอ่นบั้นท้ายลอย ผมเลยเด้งใส่บั้นท้ายอย่างบ้าคลั่งเอื้อมมือไปบีบที่เต้านมทั้งสอง “ซี้ด..เสียวร่องเหลือเกินไม่ได้เสียวอย่างนี้มานานแล้ว ซี้ด..กระแทกแรงๆ เลย โอยย..”ร่องเสียวพี่เล็กตอดรัดไอ้น้องผม ยิ่งที่หัวมันยิ่งแล้วใหญ่เลยครับเหมือนกับว่าโดนดูดอย่างแรง มันเสียวจนผมเอง ก็ไม่ไหวเหมือนกันผมกันฟันแน่นพุ่งกระฉูดออกมาอย่างแรง พี่เล็กผวาเฮือกอีกครั้งแล้วผมก็ลงมานอนที่พื้นหอบหายใจถี่พี่เล็กลงมานอนกอดเอามือมากำไอ้น้องชายผมไว้ “ร่องพี่มันหนาวมานานบอยต้องทำให้ร่องพี่หายหนาวนะ ต้องทุกวันด้วย””ครับ.ผมก็รู้ครับว่าร่องพี่หนาว”

Comments are closed.